Początek Wielkiego Tygodnia

Wielki Tydzień stanowi kulminację Czasu Pasyjnego (Wielkiego Postu). Rozpoczyna się w Niedzielę Palmową, a swoje zakończenie znajduje w Wielką Sobotę. Po niej rozpoczyna się nowy okres roku kościelnego - czas wielkanocny.

Ewangelicy obchodzą Wielki Tydzień, podobnie jak całe chrześcijaństwo zachodnie, według kalendarza gregoriańskiego. Ma on podstawowe znaczenie w roku liturgicznym Kościoła.
 
W Niedzielę Palmową Kościół wkracza w Wielki Tydzień. Niedziela Palmowa - jak sama nazwa wskazuje - jest wspomnieniem radosnego wjazdu Jezusa Chrystusa do Jerozolimy. Wtedy jednak rozpoczęła się w ścisłym tego słowa znaczeniu Jego Pasja – Jego cierpienie i męka.
 
Dlatego charakter Niedzieli Palmowej jest podwójny: radosny i smutny. Ewangelicy radują się ze zbawienia, jakie jest w Jezusie Chrystusie i smucą z tego powodu, że ono zostało okupione ofiarą Jego ciała i krwi.

W Kościele Ewangelickim nie są pielęgnowane niektóre wielkotygodniowe zwyczaje Kościoła tradycji łacińskiej, takie jak święcenie palm. W centrum życia wiary i wyznawania luteranie stawiają Pismo Święte, które nic nie mówi na temat zewnętrzności. W dniach świątecznych wierni Kościoła Ewangelickiego starają się skupić na zwiastowaniu żywego Słowa Bożego oraz porządkowaniu własnego życia przed Bogiem i ludźmi.


wstecz