23 sierpnia 2026

Społeczność ewangelicka w Godziszowie na Śląsku Cieszyńskim świętowała wyjątkowy jubileusz. Miejscowy kościół obchodził setną rocznicę swojego istnienia.

Uroczyste nabożeństwo zgromadziło wiernych i gości, którzy wspólnie dziękowali za wiek trwania świątyni w duchowym krajobrazie regionu. W jubileuszu wzięło udział ponad trzysta osób.

Z uwagi na ograniczoną przestrzeń wnętrza, tradycją stało się, że doroczne święto zborowe w Godziszowie gromadzi wiernych pod rozłożonymi przed kościołem namiotami, a ołtarz ustawiany jest w samym wejściu do kościoła, co tworzy unikalną atmosferę tego nabożeństwa.

Liturgię prowadzili bp Adrian Korczago – zwierzchnik diecezji oraz proboszcz parafii – ks. Piotr Sztwiertnia razem z ks. Adamem Bujokiem z Drogomyśla.

Słowem Bożym służył zwierzchnik Kościoła bp Jerzy Samiec w oparciu o fragment z Listu do Hebrajczyków 4,9: „A tak pozostaje jeszcze odpocznienie dla ludu Bożego”. Te same słowa były podstawą kazania w dniu poświęcenia kościoła — 28 listopada 1926 roku. Biskup nawiązał do wydarzeń sprzed stu lat i do społeczności godziszowskich ewangelików, która ten kościół zbudowała.

Wspólna modlitwa była nie tylko powrotem do korzeni i wspomnieniem tych, którzy przed stu laty wznosili mury świątyni, ale również radosnym świętowaniem teraźniejszości. Świadectwo ewangelików w Godziszowie to dowód na to, że lokalne zaangażowanie potrafią oprzeć się próbie czasu. Jubileusz stał się dla mieszkańców i zaproszonych gości okazją do spotkania, refleksji nad historią oraz budowania społeczności Kościoła.

Dzieje godziszowskiego kościoła od początku splatają się z historią parafii w Goleszowie, której filiał w Godziszowie pozostaje integralną częścią. Ważnym etapem w życiu miejscowej społeczności było utworzenie w 1849 roku cmentarza ewangelickiego, który przez blisko osiemdziesiąt lat służył mieszkańcom Godziszowa i sąsiedniego Kisielowa.

Zwieńczeniem wieloletnich starań, zaangażowania i ofiarności parafian była budowa własnego kościoła, poświęconego w 1926 roku. Przez kolejne dziesięciolecia stał się on nie tylko miejscem zwiastowania Słowa Bożego i modlitwy, ale i przestrzenią, w której kolejne pokolenia przeżywały najważniejsze chwile swojego życia.