4 czerwca 2026

W Bładnicach na Śląsku Cieszyńskim odbył się 163. Zjazd delegatów Bratniej Pomocy im. Gustawa Adolfa. W czasie uroczystości dziękowano za 80 lat działalności Bratniej Pomocy w Polsce.

W roku 1946, po zmianach spowodowanych wojną, została powołana do życia Bratnia Pomoc im. Gustawa Adolfa w Polsce. Po 80 latach dziękowano za tę służbę pomocową Kościoła ewangelickiego. W czasie uroczystego nabożeństwa obecni byli m.in. zwierzchnik Kościoła bp Jerzy Samiec oraz biskup diecezji cieszyńskiej bp Adrian Korczago.

Tegoroczny zjazd w Bładnicach był czasem podsumowań, ale i nadziei na kolejne działania. Choć dokładne dane dotyczące wysokości zebranych w tym roku środków zostaną opublikowane w lipcu, organizatorzy już teraz wskazują na ogromne zaangażowanie parafian z całej Polski, dla których solidarność z potrzebującymi pozostaje żywym świadectwem wiary.

Od roku 2024 działa zarząd BPGA w składzie: ks. Henryk Reske z Orzesza – prezes oraz (alfabetycznie) Piotr Fusik z Drogomyśla – skarbnik, bp Wojciech Pracki z Opola – wiceprezes i ks. Oskar Wild z Wisły Głębiec – sekretarz.

Tradycyjną datą święta Bratniej Pomocy jest czwartek, kiedy katolicy obchodzą swoje święto Bożego Ciała. Tegoroczny 163. Zjazd Bratniej Pomocy odbył się w świąteczny czwartek roku 2026 – 4 czerwca.

Bratnia Pomoc im. Gustawa Adolfa (BPGA) od lat pełni ważną rolę w życiu Kościoła. Głównym celem organizacji jest zbieranie ofiar pieniężnych od wiernych z całego kraju, które następnie trafiają do mniej zasobnych parafii – często funkcjonujących w rozproszeniu. Fundusze te stanowią dla lokalnych zborów bezcenne wsparcie w utrzymaniu i remontach zabytkowych kościołów oraz centrów parafialnych, pozwalając im przetrwać i rozwijać działalność duszpasterską.

Idea Bratniej Pomocy ma swoją genezę historyczną. Wszystko zaczęło się w XVII wieku, gdy szwedzki król Gustaw Adolf stanął w obronie ewangelików podczas wojny trzydziestoletniej, walcząc o ich wolność religijną. Choć sam król poległ w bitwie pod Lützen w 1632 roku, jego testament duchowy przetrwał.

W 1832 roku, w dwusetną rocznicę śmierci monarchy, postanowiono ufundować pomnik na miejscu bitwy. Nadwyżka zebranych na ten cel funduszy stała się, za sprawą ks. prof. Grossmana z Lipska, zarzewiem trwałego wsparcia dla ewangelickiej diaspory. Tak narodził się Związek Gustawa Adolfa, znany dziś w Niemczech jako Gustav-Adolf-Werk, a w Polsce realizowany przez strukturę Bratniej Pomocy.