13 czerwca 2026

Ewangelicy w Ozorkowie świętowali jubileusz 200-lecia istnienia swojej parafii. To wydarzenie stało się okazją do refleksji nad duchowym dziedzictwem, które od dwóch wieków stanowi ważny punkt na religijnej i kulturalnej mapie miasta.

Dwieście lat historii parafii to czas, w którym jej członkowie byli świadkami dynamicznego rozwoju przemysłowego Ozorkowa oraz burzliwych losów regionu. Mimo zmieniających się realiów historycznych, społeczność ewangelicka niezmiennie odnajdywała siłę w Słowie Bożym, będąc żywym przykładem wytrwałości i chrześcijańskiej nadziei. Symbolem tej obecności jest zabytkowy kościół Dwunastu Apostołów Jezusa Chrystusa, znany z unikalnych figur apostołów zdobiących dach świątyni, która od 1842 roku służy zborownikom.

Centralnym punktem święta było uroczyste nabożeństwo dziękczynne, w którym wzięli udział nie tylko parafianie, ale także liczni goście i przedstawiciele władz samorządowych oraz organizacji współpracujących z parafią, a także goście ekumeniczni. Obecny był radca Konsystorza Karol Werner – potomek rodziny fundatorów kościoła.

Kazanie jubileuszowe wygłosił zwierzchnik Kościoła bp. Jerzy Samiec. W swoim słowie biskup podkreślił, że jubileusz nie powinien być jedynie sentymentalną podróżą w przeszłość, lecz wezwaniem do bycia „żywymi kamieniami” Kościoła w dzisiejszych czasach. Bp. Jerzy Samiec zaznaczył, że historia tej świątyni zobowiązuje współczesnych parafian do odważnego świadczenia o wierze oraz dbania o wartości, które przez wieki łączyły społeczność ewangelicką z mieszkańcami regionu.

Ozorków jest miastem, które swój rozwój zawdzięcza dwom ewangelickim rodom fabrykantów. W rok po uzyskaniu praw miejskich (1816) do Ozorkowa przybywa rodzina Macieja Schlössera, który buduje pierwszą fabrykę bawełny, a przybyły z Warszawy Christian Werner tworzy na terenie Ozorkowa dużą farbiarnię. W ten sposób Ozorków staje się potentatem przemysłowym, który rozszerzając działalność się na Zgierz i Łódź, utworzył największy w Polsce ośrodek przemysłu włókienniczego.

Pierwszy, drewniany kościół ewangelicki w Ozorkowie został wybudowany w 1814 roku. Wtedy też miejscowi ewangelicy zamieszkujący Ozorków i okoliczne wsie olenderskie rozpoczęli starania o powołanie do życia parafii ewangelickiej. Oficjalnie parafia ewangelicka w Ozorkowie powstała na podstawie reskryptu Państwowej Komisji do Spraw Religii i Kultury 5 czerwca 1826 roku.

Dzięki głębokiej wierze i zaangażowaniu fabrykantów, w 1842 roku nastąpiło poświęcenie nowego, neoklasycystycznego kościoła Dwunastu Apostołów Jezusa Chrystusa. W dowód wdzięczności za łożone ogromne środki finansowe na jej budowę umieszczono wewnątrz kościoła dwie pamiątkowe tablice dla obu fundatorskich rodzin.

W okresie powojennym kościół zostaje zamieniony na obóz. Parafia pozbawiona duszpasterza i możliwości jakiejkolwiek działalności i egzystencji praktycznie przestała istnieć. Plebania jak i inne budynki parafialne zostały zamieszkane przez obcych wyznaniowo lokatorów. Budynek kościoła po likwidacji obozu zostaje przejęty i użytkowany przez Kościół rzymskokatolicki.

Pierwsze nabożeństwa ewangelickie odbywały się pod gołym niebem na cmentarzu przy mauzoleum Schlössera. Podjęto starania o zwrot kościoła, które zakończyły się powodzeniem dopiero w 1953 roku. Do parafii powrócił kościół ogołocony z organów, ławek i dzwonów. Parafia liczyła wtedy kilkuset wiernych.

Obecnie ozorkowscy ewangelicy należą do nielicznej lecz jednej z najprężniejszych parafii diecezji warszawskiej. Dzięki zaangażowaniu zborowników organizowane są akcje charytatywne, ewangelizacje, biblijne zajęcia dla dzieci, koncerty i konkursy otwarte również dla mieszkańców gminy.

Obecnie duszpasterzem zboru jest ks. Bogdan Wawrzeczko. Uroczystość odbyła się 13 czerwca 2026 roku.